"Муурны хүзүүнд хонх зүүвэл яаж байх вэ? Тэгвэл муур ойртох болгонд хонхны чимээ гарч, урьдчилан зайлж чадах байх." Хулганууд бүгд тэр саналд зөвшөөрлөө. Гэвч хэн тэр аюулт ажлыг хийх талаар санал зөрүү гарлаа.
Тэдний яриаг чагнасан муур байлаа. Муур ёжилж инээмсэглэн хэллээ. "Би та нарын төлөө өөрөө хонх зүүж өгье." Хулганууд гайхан алдрав. Муур үнэхээр хүзүүндээ хонх зүүж алхаж эхэлсэн юм. Хулганууд мууриг тэнэг гэж бодлоо. Одоо зөвхөн хонхны чимээнээс зайлж байвал болно гэж маш их баярлав.
Хулгануудын амар амгалан удаан үргэлжилсэнгүй. Муур гэрийн өнцөг булан бүрт алхаж хонхоо сэгсэрч байв. Холоос сонсогдох намуухан хонхны чимээ, ойроос сонсогдох чанга хонхны чимээ. Хулганууд тэр чимээнд бүх мэдрэл нь хурцадаж эхэллээ. Унтахад хүртэл хэцүү болжээ. Үргэлж бэлэн байдалд байж хонхны чимээг чагнах хэрэгтэй болсон юм.
Хулганууд хийсвэр дуу чимээнд зовж эхэллээ. Хонхны чимээ сонсогдохгүй байсан ч сонсогдож буй мэт санагдав. Хулгануудын толгойд муур болон хонхны чимээ дүүрэн байв. Эцэст нь хулганууд гэрээс гарахаас ч айж эхэллээ. Зовлонд дарагдан бие биентэйгээ хэрэлдэж эхэлсэн хулганууд. Хэрэлдэх чимээ, урагдах махны чимээ, хашгирах чимээ. Тэгээд хулгануудын хашгирах чимээний хамт цуурайтах чанга хонхны чимээ хүртэл.
🍭