Эрт урьдын цагт, маш хол зайд жижигхэн тосгон байжээ. Нэгэн өдөр тэр тосгонд хачирхалтай явдал тохиолдлоо. Үзэсгэлэнт од тэнгэрээс унасан юм. Тэнгэрээс унасан од шууд цөөрөмд унаж, гайхамшигтай гэрлээрээ гэрэлтэв.
Тосгоны хүмүүс цөөрөмд одны гэрэл анивчих байдлыг харж гайхав. Тэр одыг хаанаас ирсэн, яагаад унасныг хэн ч мэдэхгүй байлаа. Од цөөрөмд унасны дараа тэр цөөрөм үзэсгэлэнт болж хувирч, одны гэрлийг тээсэн ус тосгоны хүмүүсийг элбэг дэлбэг болгожээ.
Гэвч усны элбэг байдал түр зуурын байлаа. Цаг хугацаа өнгөрөхөд одны гэрэл бүдгэрч, цөөрмийн ус бага багаар алга болж эхэллээ. Тосгоны хүмүүс санаа зовниж эхэллээ. Хүмүүс одны гэрэл яагаад цөөрөмд унасныг мэдэхийг хүсч, одны гэрэл алга болсон тосгон хэрхэн болохыг санаа зовж байв.
Тэр үед тосгоны хамгийн өндөр настай өвгөн түүх ярьж эхэллээ. "Эрт урьдын цагт энэ од тэнгэрийн бүлэгт харьяалагддаг байсан. Гэвч нэгэн өдөр тэр од өөрийн бүлгээс тасарч унасан юм. Тэр од харамсалтай нь бүлгээ алдаж, манай тосгонд унаж ирсэн байна. Одоо бид тэр одод туслах ёстой. Тэр одны төлөө бид юу хийж чадах вэ?"
Тосгоны хүмүүс өвгөний үгийг сонсоод гүн бодолд автлаа. Тосгондоо элбэг байдлыг авчирсан тэр одод одоо тосгоны хүмүүс тусламж үзүүлэх цаг болжээ. Тиймээс хүмүүс толгойгоо нэгтгэж, хэрхэн одод туслах талаар бодож байв.
Нэг хүн одны гэрлийг дахин дуудах арга замыг санал болгов. Тэр хүн од хүмүүсийн залбирал, хайрын үгэнд хариулж дахин гэрэлтэх боломжтой гэж хэллээ. Тиймээс хүмүүс орой бүр од руу залбирч, хайрын дуу дуулж өгөв.
Эхэндээ ямар ч өөрчлөлт байхгүй мэт санагдав. Гэвч тосгоны хүмүүс залбирч, дуу дуулсаар байхад од аажмаар өөрчлөгдөж эхэллээ. Одны гэрэл бага багаар, бага багаар цөөрөмд буцаж ирж эхэллээ. Од тэдний хайр, залбиралд хариулж байсан юм.
Гэсэн хэдий ч одны гэрэл бүрэн сэргээгдээгүй байв. Одоо тосгоны хүмүүс юу хийхээ мэдэхгүй байлаа. Одод өгөх бүх хайр, залбиралаа аль хэдийн өгсөн мэт санагдаж байв.
Энэ үед тосгоны хамгийн бага настай хүүхэд хэллээ. "Одод бидний түүхийг хэлж өгөх хэрэгтэй байна. Од удаан хугацаанд ганцаараа байсан болохоор манай түүхийг сонсвол баярлах байх."
Хүмүүс одод өөрсдийнхөө түүхийг хэлж өгч эхэллээ. Тэр түүх зовлон баяр баясгалан, бүтэлгүйтэл амжилт, хайр тэмцэл, итгэл цөхрөл зэрэг амьдралын бүх талыг агуулсан байв.
Түүх хэлж өгөхөд одны гэрэл улам гэрэлтэж байв. Одны гэрэл цөөрмийг гэрэлтүүлж, тосгоныг улам гэрэлтүүлэв. Хүмүүс түүх хэлж, хайраа хуваалцах тутам од улам гэрэлтэж байв.
Эцэст нь од өөрийн анхны гэрлээ олж авав. Одны гэрэл дахин тэнгэрт хүрэх хангалттай гэрэлтэж, тэр гэрэл цөөрмийг дүүргэж тосгонд дахин элбэг байдлыг авчирлаа. Тосгоны хүмүүс баяр баясгалангаар баяр хийв. Хүмүүс одыг оддын гэрэлт тосгоны хамгаалагч гэж зарлаж, одны гэрлийг мөнхөд санах амлалт өглөө.
Түүнээс хойш тосгонд бага хүүхдээс эхлээд өвгөн хүртэл бүгд өөрсдийнхөө түүхийг одод хэлж өгдөг болжээ. Хүмүүс ямар амьдрал амьдарч, юуг туулж өнгөрүүлснээ одод хэлдэг болов. Од түүхийг сонсож, хайр итгэлийг дахин бэлэглэдэг байв.
Ингээд оддын гэрэлт тосгон үзэсгэлэнт түүхийн хамт өсч хөгжиж, тэр түүх дэлхийн хаана ч сонсох боломжгүй, зөвхөн тэр тосгоны онцгой түүх болжээ.
🍭