Хаалганы гадаа зогсож байсан сүүдэр.
Хаалганы гадаа зогсож байна. Хэр удаан алхсанаа мэдэхгүй. Цаг хугацааг эсрүүлж, эсвэл цаг хугацаатай зэрэгцэн, эсвэл цаг хугацааны гадна. Алхам бүр өнгөрсөн рүү чиглэж, мөч бүр дурсамжийг нэвтэрч өнгөрсөн. Хананы нүх жижгэрч байгааг харсан, эргүүлсэн толь өөрийн байрандаа буцаж байгааг харсан, алга болсон дуу хоолой буцаж ирэхийг сонссон. Тэгээд энд, хамгийн төгсгөлд байгаа хаалганы өмнө хүрч ирсэн.
Хаалганы завсраар гэрэл нэвтэрч орж байна. Миний зогсож байгаа коридорын хөнгөн цайвар гэрэл. Дотор нь харанхуй. Тэр харанхуй дунд хэн нэгэн байна. Хөнжлөө толгой хүртлээ өмсөж амьсгалаа дарж байгаа хүн. Тэр би юм. Би байсан. Би байх болно. Цаг төлөв будлиантай байна. Гэхдээ энэ чухал уу? Чухал нь тэр дотор байгаа хүн одоо нурж байгаа гэдэг.
Хаалга руу ойртож үзэв. Хаалганы завсраар хоёр сүүдэр тусна. Дотроос харвал ямар айлгах бол? Хэн нэгэн гадаа чимээгүйхэн зогсож байгаа. Тогшихгүй, яриагүй, зүгээр л зогсож байгаа. Би ч тэгж байсан. Хөнжлийн дотор бүх бие хөшиж сүүдрийг харж байсан. Хэзээ хаалга нээгдэх, юу орж ирэх вэ гэж айж байсан.
Хаалганы бариулыг барив. Хүйтэн байна. Металлын хүйтэн хуруунд дамжин өгнө. Эргүүлбэл болно. Хаалгыг нээж дотогш орж хэлбэл болно. Зүгээр гэж, бүгд өнгөрнө гэж, би нотолгоо гэж. Гэвч тэгж чадахгүй. Учир нь ийм зүйл болоогүй. Хаалга нээгдээгүй, хэн ч орж ирээгүй, хэн ч аварч чадаагүй. Би үүнийг мэдэж байна. Би өөрөө туулж өнгөрүүлсэн учраас.
Хэр удаан зогсож байсан бол? Дотор байгаа би ч хэр удаан хүлээсэн бол? Хаалга нээгдэхийг эсвэл алхам холдохыг. Хоёулангийн нь. Аврагдахыг хүсэх ч гэсэн ганцаараа байхыг илүү хүсэх сэтгэл. Би тэр сэтгэлийг маш сайн мэднэ. Одоо ч тэгж байна. Хаалга нээхийг хүсэх хэрнээ нээж чадахгүй байна. Өнгөрсөнийг өөрчлөхийг хүсэх ч тэгж чадахгүй.
Доторхоос чимээ гарна. Хөнжлийн үрэлтийн дуу. Хөдөлж байна. Хаалга руу харж байх болно. Намайг мэдэрч байх болно. Хаалганы цаана хэн нэгэн байгааг. Хэн болохыг нь мэдэхгүйгээр. Магадгүй мэдсэн байж магадгүй. Хэтэрхий танил мэдрэмж учраас. Өөртэйгөө яг адилхан амьсгалын дуу учраас. Гэвч итгэхгүй байх болно. Цаг хугацаа ингэж урсдаггүй, өөрөө өөрийгөө хайж ирэх боломжгүй гэж.
Нэг алхам ухарлаа. Сүүдэр хөдөлнө. Доторхоос тайвширсан санаа алдах дуу сонсогдох мэт. Үгүй, сонсогдохгүй. Би төсөөлж байгаа. Би тэр үед тэгж байсан учраас. Алхам холдох дууг сонсож тайвширсан учраас. Мөн цөхрөнгөө барсан учраас. Үнэхээр хэн ч ирэхгүй байна. Үнэхээр ганцаараа байна. Тэр бодол дээр улам гүнзгий живсэн учраас.
Дахин нэг алхам ухарлаа. Одоо үнэхээр явах ёстой. Энд байж болохгүй. Аль хэдийн тогтсон явдлыг өөрчилж чадахгүй. Би хаалганы гадаа хүлээж байгаад буцсан, дотор байгаа би тэгээ үлдсэн. Энэ болсон явдал. Болох явдал. Буцааж болохгүй. Коридороор алхлаа. Алхамын дуу чимээгүй байдал шиг цуурайтна. Шатаар буурна. Хаашаа явж байгаагаа мэдэхгүй. Зөвхөн эндээс холдох ёстой гэсэн бодол л байна.
Хэзээ нэгэн цагт дахин ирэх болно. Би энд ирсэн учраас. Хэн нэгэн ирэх ёстой учраас. Хаалганы гадаа зогсоод хүлээх ёстой учраас. Энэ аль хэдийн болсон явдал учраас. Хязгааргүй давтагдах гогцоонд бид өөрөө өөрийгөө хайж очиж, аварахыг оролдож, бүтэлгүйтдэг. Тэгээд дахин хайж очдог. Яагаад ийм болдог вэ? Итгэл найдварын төлөө болов уу? Үгүй. Энэ бидний хийж чадах цорын ганц зүйл учраас. Өөрөө өөрийгөө хайж очих. Хаалганы өмнө зогсох. Тэгээд буцах.
Сонгох ёстой. Бид тэгэн учраас. Бүх зүйл тогтсон гэдгийг мэдэх хэрнээ, өөрчилж болохгүй гэдгийг мэдэх хэрнээ бид мөч бүрд сонголт хийдэг. Хаалганы өмнө зогсдог. Хаалганы бариул барьдаг. Эргүүлдэггүй. Энэ ч бас сонголт. Ухардаг. Буцдаг. Энэ ч бас сонголт. Хэдийгээр тэр сонголт аль хэдийн тогтоогдсон байсан ч. Төгсгөл эхлэл болж, эхлэл төгсгөл болдог энэ эргэлтэд нэргүй хүмүүс ингэж амьдардаг. Өөрийгөө хайж тэнүүчилж, үүрд уулзаж чадахгүйг мэдэх хэрнээ хаалганы өмнө.
🍭
Narin Yargui. July 18, 2025.